Toeval bestaat niet

Door de jaren heen leerde ik dat een mens verschillende manieren heeft om naar samenhang te zoeken. Soms merken wij een betekenisvolle samenloop op. Soms spreekt onze intuïtie voordat wij alle redenen kunnen benoemen. Soms zien wij in getallen een patroon dat ons helpt naar ons eigen leven te kijken.

Mijn geboortedatum, 5 juni 1948, bracht mij in mijn eigen numerologische werkwijze bij de getallen 11, 22 en 33. Voor mij werden zij spiegels van intuïtie, bouwen en dienstbaarheid. Zij schreven mijn leven niet voor. Ze hielpen mij woorden te vinden voor krachten en tegenstellingen die ik al kende.

Het getal 11 past op een bijzondere manier bij IF. Twee enen staan naast elkaar als twee zuilen met een opening ertussen. Ik zie daarin opnieuw de brug: het zichtbare aan de ene kant, het vermoeden aan de andere, en daartussen de ruimte waarin een mens zoekt. Toeval bestaat niet is een overtuiging die vaak in mijn leven terugkeerde.

Daarmee bedoel ik niet dat ik iedere gebeurtenis volledig kan verklaren. Ik bedoel dat ik aandacht wil geven aan ontmoetingen en samenlopen die mij iets leren. Betekenis ontstaat wanneer ik luister naar wat zij in mijn leven aanraken. “Toeval bestaat niet” is een gedachte die bij mijn manier van kijken hoort.

Zij nodigt mij uit aandacht te geven aan ontmoetingen en gebeurtenissen die mij raken.

Een betekenisvolle samenloop

Ik gebruik haar hier als een persoonlijk motto, niet als een wet die bewijst dat iedere gebeurtenis vooraf werd geregeld. Soms ontstaat betekenis pas wanneer ik terugkijk. De ronde vlekken kregen in mijn herinnering een andere plaats na de waarneming boven Luik. Ook het jaar 1981 raakt mij door de overeenkomst tussen mijn leeftijd van 33 jaar, mijn numerologische berekening en de crisis die ik toen doormaakte.

Ik beweer daarmee niet dat een getal die crisis veroorzaakte. Het verschil tussen oorzaak en betekenis is voor mij belangrijk. Bij oorzaak vragen wij waardoor iets gebeurde. Bij betekenis vragen wij wat het bij ons oproept en welke plaats het in ons leven krijgt.

Een gebeurtenis kan diep betekenisvol worden zonder dat wij een verborgen oorzaak hebben aangetoond. Niet iedere belangrijke beslissing in mijn leven begon met een berekening. Soms was er eerst een gevoel. Een bijna onhoorbaar signaal.

Of juist een rustig vertrouwen dat mij zei dat ik een bepaalde weg moest onderzoeken. Dat noem ik intuïtie. Voor mij is intuïtie geen magische stem die altijd gelijk heeft. Ze is ook geen excuus om feiten te negeren.

Ik zie haar als een stille stem die ontstaat uit ervaring, liefde en aandacht. Alles wat wij hebben meegemaakt, laat iets in ons achter. Gesprekken. Blikken.

Fouten. Teleurstellingen. Momenten waarop wij iemand terecht vertrouwden.

De stille stem

En momenten waarop wij achteraf beseften dat wij voorzichtiger hadden moeten zijn. Ons verstand kan niet al die indrukken voortdurend één voor één benoemen. Toch worden zij ergens in ons bewaard. Soms komen zij samen in één gevoel dat sneller is dan een volledige redenering.

Tijdens mijn loopbaan heb ik dat vaak ervaren. Ik ontmoette iemand en voelde bijna onmiddellijk of er ruimte bestond voor een oprechte samenwerking. Ik luisterde naar een nieuw idee en merkte dat iets in mij wakker werd. Of ik zat in een vergadering waarin alle cijfers op papier correct leken, terwijl een innerlijke onrust mij toch aanspoorde om nog een vraag te stellen.

Niet ieder gevoel bleek juist. Ook mijn intuïtie heeft mij niet tegen iedere verkeerde beslissing beschermd. Ik heb mensen vertrouwd die dat vertrouwen niet verdienden. Ik heb te lang in bepaalde projecten geloofd.

En ik heb soms hoop aangezien voor zekerheid. Juist daarom geloof ik dat intuïtie altijd naast eerlijk onderzoek moet staan. Wij moeten luisteren naar ons gevoel. Maar wij moeten ook de feiten bekijken.

Vragen stellen. Afspraken duidelijk maken. En bereid zijn onze eerste indruk te herzien wanneer de werkelijkheid iets anders laat zien. Intuïtie is geen rechter die een definitief vonnis uitspreekt.

Ze is eerder een trouwe raadgever die zacht zegt:

Kijken en opnieuw kijken

‘Kijk nog eens.’ ‘Luister beter.’ ‘Er is hier iets wat je nog niet volledig begrijpt.’ De beste intuïtie ontstaat volgens mij uit aandacht voor mensen. Wie werkelijk luistert, merkt meer op dan woorden alleen. Een stilte op het verkeerde ogenblik. Een blik die niet overeenkomt met wat iemand zegt.

Een stem die plotseling verandert. Of juist de rust en eenvoud waarmee een eerlijk mens spreekt. Dat zijn geen bewijzen. Maar het zijn signalen die ons kunnen uitnodigen om niet te snel verder te gaan.

Na het overlijden van Marco kreeg intuïtie voor mij nog een andere betekenis. Er waren momenten waarop een herinnering plotseling naar boven kwam. Een gedachte. Een gevoel van nabijheid.

Ik kan niet bewijzen waar zulke momenten vandaan komen. Misschien is het mijn geheugen. Misschien is het de liefde die in mij verder leeft. Ik hoef daar geen definitieve verklaring voor te vinden.

Het is genoeg dat zulke momenten mij helpen aandachtiger en menselijker te leven. Want intuïtie mag ons nooit van andere mensen verwijderen. Wanneer zij werkelijk waarde heeft, maakt zij ons juist gevoeliger voor wat een ander nodig heeft. Zij helpt ons merken dat iemand achter zijn glimlach verdriet verbergt.

Dat een medewerker niet alleen een fout heeft gemaakt, maar misschien ook bang is. Dat een vriend niet om raad vraagt, maar om aanwezigheid.

Mijn geboortedatum

En dat een kind soms vooral moet horen dat het geliefd is, ook wanneer niet alles lukt. Hoe ouder ik werd, hoe meer ik de stilte ben gaan waarderen. Niet omdat stilte automatisch antwoorden geeft. Maar omdat wij in de stilte beter kunnen horen wat in de drukte wordt overstemd.

Onze angst. Onze hoop. Ons geweten. En soms die zachte innerlijke vraag:

‘Handel ik nu uit liefde, of uit angst?’ Dat is misschien wel de belangrijkste vraag die intuïtie ons kan stellen. Zij vertelt ons niet altijd welke weg zonder risico is. Zo’n weg bestaat meestal niet. Maar zij kan ons helpen voelen welke keuze het dichtst blijft bij de mens die wij willen zijn.

Daarom ben ik naar die stille stem blijven luisteren. Niet blindelings. Niet zonder na te denken. Maar met het respect dat wij verschuldigd zijn aan alles wat het leven ons, vaak zonder woorden, heeft geleerd.

Voor de meeste mensen zijn getallen praktische tekens. Ze vertellen ons hoe laat het is, hoeveel iets kost, hoe oud iemand is of op welke dag een gebeurtenis plaatsvond. Voor mij kregen getallen door de jaren heen een diepere betekenis. Numerologie is voor mij geen spel en geen onfeilbare voorspelling van de toekomst.

Ik zie haar als het geestelijke DNA van een mens: een symbolische blauwdruk van talenten, spanningen, opdrachten en mogelijkheden. Een blauwdruk is geen gevangenis.

De getallen 11 22 en 33

Wij behouden onze vrijheid en blijven verantwoordelijk voor onze keuzes. Maar zoals lichamelijk DNA iets vertelt over onze aanleg, kunnen getallen volgens mij iets zichtbaar maken van de innerlijke structuur waarmee wij door het leven gaan. Mijn eigen geboortedatum, 5 juni 1948, is daarvan voor mij het duidelijkste voorbeeld. De dag 5 staat voor beweging, nieuwsgierigheid, vrijheid en verandering.

Ik herken daarin mijn behoefte om nieuwe werelden te ontdekken: techniek, espresso, keramiek, software, artificiële intelligentie en spiritualiteit. Het getal 5 houdt niet van stilstand. Ook ik bleef mijn hele leven zoeken naar wat beter, anders of nog mogelijk kon zijn. De maand 6 staat voor familie, zorg, verantwoordelijkheid en harmonie.

Daarin herken ik de andere grote kracht in mijn leven. Hoe ver mijn werk mij ook bracht, mijn diepste drijfveer bleef mijn gezin. Dorina, Marco, Michael en later mijn kleinkinderen vormden het centrum waaromheen al het andere draaide. De spanning tussen 5 en 6 is eveneens herkenbaar.

De 5 wil vrijheid en nieuwe wegen. De 6 wil beschermen, vasthouden en verantwoordelijkheid dragen. Mijn leven heeft zich vaak precies tussen die twee krachten afgespeeld. Mijn geboortejaar draagt in deze berekening het meestergetal 22.

Dit getal wordt vaak de meesterbouwer genoemd. Het verbindt visie met de opdracht om iets concreets op aarde neer te zetten. Ook daarin herken ik mijn levensloop. Ik bleef niet alleen dromen.

Het getal 11

Ik bouwde ondernemingen, merken, relaties, presentatiesystemen en uiteindelijk samen met Marco de Glazen Piramide en Piramedia. Niet ieder bouwwerk bleef bestaan. Maar iedere poging liet ervaring, kennis en menselijke verbindingen achter. De schaduwzijde van 22 is de neiging om te veel verantwoordelijkheid te dragen en te lang te blijven geloven dat elk probleem nog opgelost kan worden.

Ook dat herken ik. Doorzetten was een van mijn grootste krachten, maar soms ook een last die ik te lang alleen droeg. Wanneer ik dag, maand en geboortejaar samenbreng, kom ik uit bij 33. In de numerologie is 33 een meestergetal van liefde, verantwoordelijkheid, dienstbaarheid en het doorgeven van inzicht.

Dat getal raakt mij, omdat helpen als een rode draad door mijn leven loopt. Eerst hielp ik klanten met techniek, koffie en ondernemerschap. Later kwamen mensen bij mij met andere vragen. Ze vroegen om een numerologische analyse van hun karakter, hun actuele situatie of de spanningen met andere mensen.

Sommigen kwamen jaar na jaar terug. Niet omdat ik hun leven voor hen kon voorspellen. Wel omdat de combinatie van berekening, intuïtie en aandachtig luisteren hun hielp patronen te herkennen. De 33 toont mij ook een grens.

Wie zich geroepen voelt anderen te helpen, kan zichzelf vergeten. Hij kan verantwoordelijkheden opnemen die niet volledig de zijne zijn. Hij kan blijven geven tot zijn eigen krachten bijna opgebruikt zijn.

Een spiegel en geen kooi

Ook die les heb ik meer dan eens moeten leren. Wanneer ik alleen mijn geboortedag en geboortemaand samenneem, verschijnt 11. In de methode waarmee ik werkte, noemde ik dit mijn zielsgetal: het getal van intuïtie, fijngevoeligheid, inspiratie en de zoektocht naar wat achter de zichtbare werkelijkheid ligt. Het verbaast mij niet dat juist 11 in mijn berekening voorkomt.

Als kind kende ik de ervaringen waarin ik meende mijn lichaam te verlaten. Later volgden de ervaring tussen leven en dood en vele ogenblikken waarop mijn intuïtie mij vroeg aandachtiger te kijken. Ik gebruik het getal 11 niet als bewijs dat mijn uitleg de enige juiste is. Het toont wel hoe sterk de vraag naar het onzichtbare altijd in mij aanwezig is geweest.

Ook 11 heeft een tegenstelling. Gevoeligheid kan inzicht brengen, maar ook onrust. Intuïtie kan richting geven, maar mag het nuchtere oordeel niet vervangen. Daarom heb ik altijd geprobeerd open te blijven zonder mijn vrijheid van denken op te geven.

Wanneer de letters van mijn volledige naam volgens het gebruikte numerologische systeem in getallen worden omgezet, is de som 54, die wordt herleid tot 9. Het getal 9 wordt verbonden met menselijkheid, mededogen, wijsheid door ervaring, afronding en het verlangen iets door te geven. Ook daarin herken ik waarom materieel succes voor mij nooit het laatste woord heeft gehad. De mensen bleven belangrijker dan het product.

Aandacht voor samenhang

De ontmoeting belangrijker dan het contract. En op latere leeftijd werd de vraag steeds sterker wat ik aan mijn kinderen, kleinkinderen en de generaties na mij kon nalaten. Dit boek is daar een antwoord op. Een van de meest opmerkelijke overeenkomsten ligt voor mij in 1981.

Dat was het jaar waarin ik 33 werd en tegelijk een zware crisis doormaakte. Precies in dat jaar van het meestergetal 33 werd ik gedwongen veel los te laten, verantwoordelijkheid op te nemen en van bijna niets opnieuw te beginnen. Kort daarna beleefde ik de ervaring tussen leven en dood die eerder in dit deel staat beschreven. Ik beweer niet dat het getal die gebeurtenissen heeft veroorzaakt.

Maar ik kan evenmin ontkennen hoe sterk de overeenkomst mij raakt. De berekening en mijn levensloop lijken elkaar daar als in een spiegel te ontmoeten. Het getal 99 heeft voor mij een bijzondere betekenis: drie keer 33. Ik herken daarin een symbolische afronding van een verhaal waarin bouwen, vallen, helpen, zoeken en opnieuw beginnen terugkeren.

Het getal maakt mijn verhaal niet waarachtiger; de ervaringen moeten dat doen. Het is een persoonlijke manier om naar de samenhang van mijn leven te kijken. Wanneer mensen mij om een analyse vroegen, begon ik altijd met de berekening. Maar de werkelijke betekenis ontstond pas in het gesprek.

De cijfers openden een deur. Achter die deur stond een mens met een eigen geschiedenis, verdriet, hoop en vrije wil. Numerologie hielp mij woorden te geven aan talenten en tegenstellingen die mensen vaak al diep in zichzelf voelden. Ik gebruikte haar om samen te onderzoeken waarom twee sterke karakters telkens op hetzelfde punt botsten.

IF — Wat als…?
Welke samenloop bleef u bij omdat zij iets in u raakte?

8

♥