Mijn zoektocht naar het onzichtbare
Mijn belangstelling voor het onzichtbare begon lang vóór het overlijden van Marco. Als kind kende ik de ervaringen die ik eerder beschreef: het gevoel buiten mijn lichaam te zijn, zonder angst. Met de jaren kwamen de vragen. Wat is bewustzijn? Wat betekenen onze dromen? Hoe begrijpen wij iets dat wij intens beleven, maar niet kunnen verklaren?
Tijdens mijn drukste beroepsjaren verdwenen die vragen soms naar de achtergrond. Er was werk, er waren projecten en mijn gezin had mij nodig. Toch bleven ze aanwezig. Na het verlies van Marco raakten zij het diepste deel van mijn bestaan. Waar gaat de liefde naartoe wanneer iemand sterft? Hoe leef je verder met zoveel gemis?
Ik ging opnieuw lezen, zoeken en luisteren. In verschillende levensbeschouwingen herkende ik thema’s die mij nabij waren: liefde, hoop, mededogen en verbondenheid. Ik vond geen antwoord dat alle andere vragen ophief. Wel vond ik woorden en gedachten die mij hielpen mijn verdriet te dragen.
Gaandeweg kreeg spiritualiteit voor mij een heel concrete betekenis. Zij moest mij dichter bij het leven en bij andere mensen brengen. Wat heeft het voor zin over het onzichtbare te spreken wanneer ik de mens tegenover mij niet werkelijk zie? Mijn zoektocht kreeg waarde wanneer zij mij hielp te luisteren, minder snel te oordelen en aandachtiger lief te hebben.
Dat neemt mijn geloof in een diepere verbondenheid niet weg. Ik kan niet bewijzen hoe Marco na zijn dood bestaat. Maar mijn band met hem is deel van mijn dagelijks leven gebleven. Ik herken iets van hem in Chiara en Laura, in de verhalen die wij vertellen en in de nieuwsgierigheid die wij samen deelden. Daarnaast zijn er gevoelens en ervaringen die ik op mijn eigen manier beleef en duid.
Ik hoef niet alles te verklaren om er betekenis in te vinden. De vragen blijven, naast de liefde. Wat deze zoektocht mij vooral heeft gebracht, is het verlangen bewuster te leven: aandacht te geven aan de mensen die er zijn en de herinnering te bewaren aan degenen die ik mis.
Vanuit die houding vertel ik de volgende ervaringen. Ik vraag de lezer om ruimte voor mijn verhaal, zoals ik ruimte wil laten voor zijn eigen overtuiging.